پنجره ها

زمزمه ی لالایی را بر پیشانی ام بوسه میزنند

آنگاه

که ماه در خواب ، لبانش خشکیده بود .

هر شب ، در ته این غار ، دست زیر سر

خفاشهای دنیا بر عکس خوابیده ای را میشمارم

که حکایت زیستن را در چشمان من کاشته اند

و صدای بی تپش ِ وجود ام

ملایم ترین موسیقی ست که سنگها را هم به رویاها کشانده است

تا قندیل هایشان را ، قطره قطره آب کنند .

من ، سنگین تر از حجم یک زندگی ام

.

 نوشته شده بوده توسط از غافله دل آب شده گان .

بالش ام ، گوله گوله ، دلتنگ است

به تلافی روزها و شب هایی که تو یی را در پرهایش میخواند ام   

و قصه هایی که با پَرهایش از تو یی می بافتم

.

-

تکه  

وصله 

پینه

تکه

وصله

پینه

.

.

آسمان ات را با کدام رویاها دوخته ای ؟

بر       

از

-

*vezhooo

فانوس ام کو

.

بی دریغ

میشود پیچید

میشود جانب ِ دل دادگی ِ فانوس را روشنایی نخواست